…tambayan, kwentuhan, at inuman ng mga maiinit na ideyang tinimpla sa tintang may aroma.

Archive for Marso, 2010

Par..Uni..Pinas. (..wakas)

…na kung tawagin ay popcult. Isa ‘yong gamot na komposisyon ng mga sari-saring regulated drugs na pag napasobra sa katawan e magreresulta ng isang somnambulistic behavior, sa madaling sabi, mawawala ka sa sarili mo, kikilos ka nang wala sa isip, magiging bulag ka sa bawat desisyon mo at magiging sunod-sunuran ka na din sa kung ano ang ididikta sayo ng nakararami. Iyon ang plano ng admin. Gusto nilang maging pasibo ang mga estudyante,  pikit-matang sumunod sa anumang trip na ipapataw ng mga naghaharing uri para sa pansarili nilang ganansya. At iyon din ang dahilan kung bakit sa una pa lang ay mainit na ang dugo nila sa mga aktibista sa mga unibersidad. Gumagawa sila ng kultura na nagkukundisyon sa isip ng mga ibang estudyante na kapag naging aktibista ka ay ituturing kang kriminal, marahas, barbaro at hindi “daw” katanggap-tanggap sa lipunan. Ginagamit nila ang kaisipan na yon bilang psychological weapon. Ganon katalino ang admin, ganon kainutil ang mga mapagsamantala.”

Okupado pa din ang utak ko ng magkakahalong pagtataka, pagkagulat at mga question mark na kumukuti-kutitap sa ulunan ko. Sumandal ako sa kabinet para ma-relax at nagfeeling commercial model ng brief.

“…medyo nalalabuan pa ko pero kahit papano may naiintindihan ako sa mga sinabi mo. At yung sinasabi mong gamot na tinuturok nilang ano yun? ..Yakult?–”

popcult!“

“a, Oo..pucha! kung ganon pala kagarapal ang plano nila e magkakaroon at magkakaroon talaga ng dahas. Ginagamit nila ang edukasyon para kumapal ang mga pitaka nila.

“Ang tataas ng mga pinag-aralan pero halang pala ang kaluluwa. Tingin ko sinadya talaga nila gawing ganon ang sistema ng edukasyon, halos dalawang dekada kang magsusubsob sa pag-aaral para lang sa kapirasong papel na kung tawagin ay diploma, at pag nakakuha ka na non ay pwede ka nang magpaalila sa mga naglalakihang kompanya sa loob at labas ng bansa…pero ‘wag natin kalimutan, Alien ang tunay nating mga kalaban, gumbaga sa gameshow, sila yung nagi-sponsor para pumatok yung ratings ng mga yon at marami silang mauuto sa masa. Mahihirapan tayong kalabanin ang mga yon, kaya ang sa palagay kong mabisang solusyon ay hindi lang tayo lalaban gamit ang mga pinag-aralan, kailangan din nating gumamit ng pisikal na lakas.”

“..rebolusyon ba kamo?”

“sshh…dahan-dahan ka sa pagsasalita niyan baka ipadukot ka sa mga militar. Basta ang alam ko lang e napakalaking papel ang gagampanan ng mga estudyante para sa pagaayos ng sirang lipunan. Huwag nilang hayaang ang akademya nila sa eskwelahan ang sumira sa kanilang edukasyon.”

Magaala una y medya na ata ng tanghali non, walang kain-kain, kailangang magtago. Mainit ang diskusyunan at pagpaplano namin. Kailangang mag-ingat, malakas ang kapangyarihan ng kalaban. Si Del, tila abala sa pag kalap ng mga datos. Nang biglang may kumatok sa pintuan. Naalarma kaming tatlo’t nagkatinginan. Tila nagkaintindihan na huwag magsalita o gumawa ng anumang ingay. Lumakas pa ang katok na para bang nag-aalborotong Landlady na maniningil ng renta sa boarding-house. Dahan-dahan kaming gumapang papunta sa kanya-kanyang pagtataguan. Di ko maiwasang pagpawisan ng malamig at butil-butil habang nakasandal sa aparador. Inaantay na lang namin na tumalsik ang pinto at bumungad si Lizardo tsaka kami isa-isang gahasain. Walang mga Panday kids o Wonder Pets sa totoong buhay na pwede naming hingian ng tulong. May mga sitwasyon talaga na mas maaasahan mo pa din ang sarili mo. Maya’t-maya pa ay tumigil ang pagkatok. Binalot ng katahimikan ang kwarto. Nangungusap ang mga hininga namin. Naghahanap na ako ng matigas na bagay sa paligid ko na pwedeng ipanghambalos nang marinig namin ang biglang pagbasag sa salamin ng pintuan. Malulutong na kalansing ng mga bubog ang naging sound effects para sa climax ng eksena. Tatlo…dalawa…isa. May sumingaw na puting usok na di ko alam kung saan nanggaling. Mabilis itong kumalat at nung makaabot ito sa bungad pa lang ng ilong ko ay nakaramdam na ako ng pagkahilo. Pumuti na ang paligid at nagluluha na ang mga mata ko epekto ng usok, dahilan para di ko na malaman kung ano na ang nangyayari sa mga kasamahan ko. Pasuray-suray na ako nung mga sandaling yon at nakakaaninag ako ng mga anino na parang umaaligi-aligid sa kwarto. Kasabay noon ang mga malalakas na pagsabog na naririnig ko sa labas. Mga halo-halong sigaw, parang mga estudyanteng nagwawala. O tila mga estudyanteng naglulunsad ng rebolusyon. Kaliwa’t kanang pagputok at pagsabog. Pagsigaw at pagiyak. Ramdam ng mga paa ko ang pagyanig sa lupa. Dahan-dahan akong nauupos habang nakikita ko ang paligid kong sumasayaw. Lumagapak ako sa sahig at wala na kong maalala.

Unti-unti’t papalakas, may naririnig akong isang pamilyar na tunog. Hanggang sa sumusuot na sa tenga ko ang tunog ng intro ng kantang Careless Whisper. Napadilat ang mga mata ko at ang cellphone ko kagad ang una kong nakita na umaandap-andap ang ilaw sa saliw ng kantang Careless Whisper. Saka ko napagtanto ang lahat. Alas kwatro na ng umaga.

Lunes. Pasukan na naman at nagising akong bahagyang basa ang unan gawa ng panis na laway na tumagas mula sa dalisay na bukal ngaking bunganga.

Advertisements

Pulang Paaralan

mula sa taluktok, bumubulusok ang galit. Sumisigaw habang nasa ere’t tikom kamaong humihingi ng hustisya. Lalagapak sa semento’t aalingaw-ngaw ang mga pinaglalaban. Tumitipon sa ibaba’t magmimistulang bundok. Di kaigaigayang aura ang nakabungad, nagpapatunay ng paglaban.

simbolikong protesta

napaliligiran ng mga halo-halong nilalang. Sangayon at hindi, nagagalak at nadidismaya, aktibo at walang pakialam. Lahat sila’y may sari-sariling opinyon pero nakaliligtaan kung ano nga ba ang siyang esensya nitong marahas na demonstrasyon.

agitation level 2

hanggang sa napuno ang salop. Uminit ang paligid. Nasindihan ang mitsa. Nagbaga ang mga salitang isinisigaw. At sa pagkumpas ng mga nakabibinging hiyawan, nag alab ang pinaglalaban. Lumagablab ang apoy sa mga mata ng nagbabadyang rebolusyon. Kaanlisabay ng paginit ng kaganapan ang pagyanig ng kampo ng naghahari.

agitation level 3

at sa pagnginig ng kanilang mga tuhod, nagaamba pang gumanti sa ano mang paraan. Ngunit mukhang di patitinag ang mga kontra. Kahit pa ikulong sa selda, mga kasama nila’y patuloy sa pagdigma. Lumiliyab ang talas ng karit sa pagwasiwas. Dumadagundong ang bawat pukpok ng maso. Naguumpisa nang umarangkada ang batalyong masa para agawin ang sa kanila’y sapilitang kinuha.


Parepresyong Unibersidad ng Pilipinas (…pagpapatuloy)

…doon ako nawalan ng ulirat at naparalisa ang buo kong katawan. Dumilim ang buo kong paningin at ang pinakahuli kong naramdaman ay ang dahan-dahang pagtumba ng katawan ko pero hindi ko na naramdaman ang paglagapak. Hindi ko alam kung ano na ang nangyari sa akin nung mga sandaling yon at kung sinong nilalang ang bumalahura sa ulo ko sa pagsaklob ng supot na amoy bagoong isda na kinulob sa medyas na gamit.
May yumugyog sa aking katawan na siyang dahilan ng pagkakagising ko. Medyo marahan pa ang pagdilat ng mga mata ko at may kalabuan pa ang aking mga nakikita. Ilang segundo muna ang lumipas bago ko maaninag ang isang mukha ng babae. Biglang dumaluhong at nagsalimbayan sa utak ko ang mga tanong na: ‘nasaan ako?’ ‘anong ginagawa ko dito?’ ‘anong nangyari sa akin?’ ‘kumain na ba ako?’ ‘may account kaya siya sa Facebook?’ ‘..at sino itong babaeng ito??’.
“ ui, kumusta pakiramdam mo?, ok ka na?”
Sa halip na magsalita ako ay pagkunot ng mga kilay ang naisagot ko sa kanya. Nagkatitigan pa kami mata sa mata pero walang kissing scene na nangyari gaya ng karaniwang kamaisan na napapanood sa mga koreanobela. Agad akong bumangon mula sa pagkakahiga at doon unti-unti kong naalala ang mga nangyari. Napatingin ako sa paligid at napagtanto ko na nasa isang class room ako na hindi ko alam kung saang parte ng building.
“ buti na lang natiyempohan ka namin kundi isa ka na ding somna..”
Napabaling ang atensyon ko sa nagsalita. Isang lalaki na di nalalayo ang edad sa akin ang nagtatali ang kapirasong tela sa hawak niyang dos-por-dos. Hindi lang pala kaming dalawa ng babaeng yon ang nasa kwarto. Tatlo kaming kapwa mga estudyante at tila ako lang ang walang kaalam-alam sa mga nangyayari.
“ nahuli ka kanina ng isang Impe, ginamitan ka niya ng pampatulog…buti na lang nagkataon na lumabas ‘tong si Mong, ayun, tahimik niyang nilapitan yung Impe, ginamitan niya ng isang malupet na taijutsu, nadisarmahan, ayun! Bagsak..kami na ang nagdala sayo dito.” biglang sabat ng babae at napatingin uli ako sa kanya. Doon na ako nagtangkang magtanong.
“ teka, ano bang nangyayari dito?” maangas kong tanong habang lumalaki ang butas ng ilong ko.
“ a, o nga pala, sige ipapaliwanag ko…nga pala, ako si Mong, 3rd year ng Socio, siya si Del, classmate ko. Sasabihin ko na sayo, hindi kapanipaniwala ang mga ikukwento ko, pero ito talaga ang kasalukuyang nangyayari di lang sa pamantasan natin kundi pati na sa lipunan natin. Ilang buwan na namin ‘tong pinagaaralan at iniimbestigahan at tama ang teorya namin. Matagal nang may mga Alien dito mismo sa Pinas! At hindi lang yon men, sa mga state universities pa gaya nito ang napili nilang breeding ground!”
“ lang ‘ya! Adik ba kayo? O impluwensyado lang kayo ng mga komiks ni Carlo J. Caparas?”
“ sabi ko nga sayo, hindi kapanipaniwala, pero makinig ka muna sa akin..ok?. So, hanggang sa ‘eto na nga ‘tong araw na ‘to. Ilang oras lang ang nakakalipas, pinatipon ng Admin ang lahat na mga estudyanteng sa Gym. Ayon na nga, nagtataka kami kung anong meron. Nung nasa Gym na kaming lahat, may nagsara ng parehong entrance at exit na parang kinandado pa. Tapos non, maya’t-maya e may sumingaw na usok galing sa gilid tsaka sa mga sulok! Bullshit men! Naalarma kaming lahat! E, di yun na nga, pucha! Kanya-kanya kaming takip ng ilong, pulasan, parang stampede sa wowowee! Buti na lang ‘tong si Del nakakita ng maliit na silong palabas sa may bench, ayun, tangina pinagkasya namin katawan namin! Pagkalabas, takbo kagad kami papuntang main building para makapagtago…kaya dito kami napadpad ngayon.
“ anak ng kulani! Ginawa ng Admin yun??”
“ oo tsong! At ‘eto ang dahilan…sa pagmamatyag namin, napagalaman namin na nasa ilalim sila ng kapangyarihan ng mga Alien! Sunod-sunuran! Puppet! Tuta ng mga imperyalistang Alien… ngayon, ‘eto na ang ginawa nila sa mga estudyanteng nakatulog sa Gym dahil sa usok, tinuturukan nila ang mga estudyanteng ito ng isang kemikal na kung tawagin ay… (–itutuloy..)