…tambayan, kwentuhan, at inuman ng mga maiinit na ideyang tinimpla sa tintang may aroma.

Archive for Setyembre, 2010

Nangahas muli ang mga daliri

Isang gabi, sa harap ng pc monitor…

…ilang beses ko na atang tinangka. Nagtimpla pa ko ng kape’t nakinig ng kung anu-anong musical genres bilang seremonya. Alam ko gusto ko at ganado ako. Pero hindi ko alam kung ano ang pinagtatalunan ng utak kong gustong magsulat pero hindi alam kung anong mga salita ang isisigaw at ng kamay kong umaasa sa ididikta ng utak na parang na-mental block at walang masabi kaya hetong kamay e tuliro na din sa kung anong gawain ang dapat simulan.

Utak: teka! magandang ideya ‘to a..maisulat nga.

Kamay: teka! ok ‘tong larong ‘to a..malaro nga.

Utak: pano ko nga ba sisimulan? (nakatitig sa monitor) hhmmm..

Kamay: Ui! daming friend request…tangina, ganda netong ‘sang ‘to a..

Para bang kasing dami ng mga araw na lumipas ang mga ideya’t alaalang gusto ko sanang maisaletra. Mga konseptong naipon at napanis na lang. Inimbak ko sa utak ko ang lahat. Pero hindi nga pala ito tulad ng isang flash drive na kayang mag-store ng 550 mp3-songs at 2 movies. At ang nangyari, ang lahat ay parang pagkaing naburo; namaho, nasira at parang di ko na kayang tikman. Sinusubukan ko pa din i-scan paminsan-minsan ang mga “files”, sa kasamaang palad, ang ilan e “corrupted” na. Kung mabubuksan ko lang ang bubunan ko at makakakalikot, masundot-sundot ang mga nasa loob sana lang e maibalik pa ang mga kwento’t inspirasyon na minsan mo nang ginustong maisatitik.

"kapirasongkritika.wordpress.com"

Hindi ko alam kung sino ‘tong wirdong bigotilyong mama na nasa larawan at kung anong trip ang gusto nitong ipahiwatig. Naisip ko lang, ang utak ng tao madalas nakukulong na lang sa isang garapon kasama ng mga kung anu-anong mga bagay-bagay na sya mismo ang naglagay. At doon nya paiikutin ang tinuturing nyang makulay na mundo.

Utak:  shit! hindi ko alam kung malala lang talaga ang katamaran ko o sadyang tinatamad lang talaga ako..

Kamay: pwede both? …tingin ko ako dapat magsabi nyan..

Utak: sino ba kasi nag-imbento ng salitang priority?

Kamay: di ba mga taong abala sa buhay ang madalas gumagamit ng salitang ‘yon?

Utak: malay ko? …ewan. basta, gagawin ko kung ano gusto kong gawin..

Kamay: ang priority minsan nagiging necessity…mahirap matakasan yun! at madalas sa bawat desisyon, kaakibat nito ang tanong na “para kanino?”

**TheEnd**

Advertisements